هپروت

چهارشنبه ۲ دسامبر ۲۰۰۹

زنگ خراب است

در گیر می‌کند

خانه قلنج کرده

اهالی خانه نبودند

وقت تماشای روز مبادا

که با هیبت خمیده و قدم‌های آهسته

از انتهای کوچه داخل شد .

برای شاملو

آسمان که هزار رنگ عوض کرده

و زمین

زمین مبهوت

مبهوت و مات

چرخان

چرخان و یاس خورده

مایوس و تاب از کف داده

و زمان

که تنها گذشت

و تنها گذشت و بازنگشت .

بر پیشانی کوتاه روزگار

با نقره داغ و

ننگ و

دشنه‌ی عتیق

خطی به رد خون :

که آن که رفت

رفت و

دیگر بازنگشت .

شاید با تبسمی

لکنت به عشق زبان باز کند و

به بوسه‌ای

زمان را باد با خود ببرد

و ما در انتهای جاده محو خواهیم شد .